Vrijwilligerswerk vanuit het hart - Manon zet zich in voor mensen in hun laatste levensfase 

Voor Manon was het altijd al duidelijk dat ze zich ooit als vrijwilliger wilde inzetten voor anderen. "Toen mijn kinderen nog klein waren, dacht ik daar al vaker aan. Maar toen was het niet het juiste moment." Pas later in haar leven kreeg die wens vorm. Het overlijden van haar vader speelde daarbij een belangrijke rol. "Daardoor voelde ik dat vrijwilligerswerk in de terminale zorg, via het Knooppunt Informele Zorg, goed bij mij zou passen." 

VPTZ staat voor Vrijwilligers Palliatieve Terminale Zorg en ondersteunt mensen in de laatste levensfase. Voor Manon gaat dit werk verder dan alleen praktische hulp bieden. "Ik wil graag iets voor een ander betekenen. Diepgang is daarbij voor mij belangrijk." Dat gevoel komt voort uit haar eigen levenservaringen. Al op jonge leeftijd verloor zij verschillende dierbaren. "Daardoor begrijp ik hoe waardevol aandacht, een luisterend oor en nabijheid kunnen zijn." 

Om als VPTZ-vrijwilliger aan de slag te gaan, volgde Manon verschillende cursussen. "Dat is interessant en zeker helpend. Maar ik merk ook dat veel vanuit jezelf komt. Wie je bent als persoon is minstens zo belangrijk." 

Voordat zij met vrijwilligerswerk begon, werkte Manon 22 jaar bij Leeuwenborgh als receptioniste. Daar had zij dagelijks veel contact met mensen, vooral studenten. "Dat vond ik altijd heel leuk. Contact met jonge mensen houdt je jong." Zelf is ze moeder van twee kinderen en inmiddels ook trotse oma. 

Vier jaar geleden begon Manon als vrijwilliger bij De Brug, onderdeel van Knooppunt Informele Zorg. Het contact met cliënten geeft haar veel voldoening. "Iedereen is anders en elke situatie is uniek. Juist dat maakt het zo bijzonder." 

Sommige momenten blijven haar altijd bij. Zo herinnert ze zich een gezamenlijke wandeling naar het voormalige klooster Abshoven, maar ook een cliënt zonder familie die zij hielp om de juiste zorg te krijgen. "Mensen kunnen ontzettend kwetsbaar zijn als er niemand naar hen omkijkt. Zeker wanneer ze ziek worden, kunnen ze in moeilijke omstandigheden terechtkomen." 

Volgens Manon laat dat zien hoe belangrijk vrijwilligers zijn. "Vooral voor mensen die alleen zijn, geen familie meer hebben of van wie de mantelzorgers overbelast zijn. Soms kan een klein gebaar al een groot verschil maken." 

Zelf is zij één dagdeel per week actief als vrijwilliger. "Je voelt of dit bij je past. Het moet vanuit jezelf komen." Wat haar het meest aanspreekt, is de mogelijkheid om echt een band op te bouwen. "Je maakt ruimte voor een ander. Je bent er gewoon." 

 Haar levensmotto is duidelijk: "Leef vanuit je hart." Ook op dagen dat ze minder zin heeft, blijft ze zich inzetten. "De ander rekent op je. En als ik dan een glimlach zie, ben ik blij. Daar doe je het uiteindelijk voor. Dat je iemand kunt ondersteunen en het leven van die persoon een stukje lichter kunt maken." 

Naast haar vrijwilligerswerk zorgt Manon ook goed voor zichzelf. Ze doet drie keer per week yoga, houdt van fietsen en brengt graag tijd door in de natuur. Haar advies voor vitaal ouder worden is eenvoudig maar krachtig: "Doe vooral dingen waar je plezier aan beleeft. En als het tegenzit, probeer er dan toch een positieve draai aan te geven. Zo krijg je je kracht terug. Een stukje luchtigheid en positiviteit helpt om te ontspannen en vitaal te blijven." 

 "Een glimlach van iemand die je hebt kunnen helpen, dat is waar ik het voor doe." – Manon Otto