Vrijwilligerswerk speelt al zo'n 25 jaar een belangrijke rol in haar leven. Na het overlijden van haar man tijdens de coronaperiode besloot ze haar vrijwilligerswerk verder uit te breiden. "Het werkt van twee kanten," vertelt ze. "De mensen vinden het fijn als ik kom, maar voor mezelf is het ook heel waardevol. Het houdt me bezig en zorgt ervoor dat ik elke dag iets heb om naar uit te kijken." 

Naast haar vrijwilligerswerk geniet ze volop van haar kinderen en kleinkinderen, die allemaal dichtbij wonen. Na het overlijden van haar man verhuisde ze van Brunssum terug naar Buchten om dichter bij haar familie te zijn. "Daar geniet ik enorm van. Familie om je heen hebben is veel waard.” 

Samen met haar man maakte Fien vroeger verre reizen. Bali behoort nog altijd tot haar mooiste herinneringen. Tegenwoordig blijft ze liever dichter bij huis. "Nu houd ik het bij Buchten en omstreken," zegt ze lachend. "Ik rijd niet meer zo ver." 

Tijdens haar vrijwilligerswerk past Fien zich aan aan de wensen en mogelijkheden van degene die ze bezoekt. Geen dag is hetzelfde. Soms drinken ze samen een kop koffie langs de Maas, maken ze een wandeling of leggen ze een kaartje. Met anderen kleurt ze tekeningen voor volwassenen of voert ze gewoon een goed gesprek. 

"Je leert mensen echt kennen," vertelt ze. "De gesprekken kunnen heel persoonlijk zijn, maar gelukkig wordt er ook veel gelachen. Door alles wat je samen beleeft, bouw je een echte band op." 

Juist die persoonlijke aandacht maakt soms een groot verschil. Zo denkt Fien terug aan een mevrouw die haar maaltijden nauwelijks aanraakte. Toen Fien voorstelde om samen te eten, veranderde er iets. "Als we samen aan tafel zaten, ging het bord ineens helemaal leeg. Dan zie je hoe belangrijk gezelschap kan zijn." 

Door de jaren heen heeft ze veel bijzondere momenten meegemaakt. Een hoogtepunt was de negentigste verjaardag van een mevrouw die zij bezocht. Fien werd uitgenodigd om het feest mee te vieren. Een teken dat de band inmiddels verder ging dan alleen vrijwilligerswerk. 

Er zijn ook momenten die ontroeren. Sommige mensen die zij lange tijd bezocht, zijn inmiddels overleden. Wanneer de familie dat wenst, woont Fien de afscheidsdienst bij. "Dat hoort er ook bij. Je deelt een stukje van elkaars leven en neemt dan ook afscheid van elkaar." 

Wat haar motiveert om dit te blijven doen, is vooral het plezier dat ze eraan beleeft. "Het is fijn om iets voor een ander te kunnen betekenen. Daar krijg ik zelf ook veel voldoening van terug. Maar het moet wel uit jezelf komen. Je moet het doen omdat je het graag wilt." 

Over stoppen denkt ze voorlopig nog niet na. Lachend vertelt ze dat haar rijbewijs pas een half jaar geleden opnieuw is verlengd. "Zolang ik kan autorijden en het lichamelijk nog lukt, ga ik door. Ik doe het omdat ik het leuk vind. En als ik er ooit geen zin meer in heb, dan stop ik ermee. Maar voorlopig zit dat er nog niet in." 

Met haar verhaal laat Fien zien dat vitaal zijn en blijven en positieve gezondheid over veel meer gaat dan alleen fit zijn. Zingeving, sociale contacten, plezier en iets kunnen betekenen voor een ander zijn minstens zo belangrijk. Of zoals zij het zelf samenvat: "Vrijwilligerswerk geeft me energie. Het houdt me vitaal."