Vrijwilliger zijn in de laatste levensfase: Er zijn wanneer het ertoe doet
In de Limburger verscheen op 17 juni een mooi artikel over palliatieve zorg. Een interview met drie vrijwilligers die er zijn 'tot het laatst'. In de laatste fase van iemands leven wordt duidelijk wat écht belangrijk is. Aandacht, nabijheid en ruimte voor het verhaal van de ander. In de regio Sittard-Geleen zetten vrijwilligers zoals Marlène, Judith en Silvia zich hier dagelijks voor in. Via initiatieven als De Brug en het hospice in Geleen bieden zij mensen gezelschap, een luisterend oor en menselijkheid op een moment dat het leven kwetsbaar is.
Voor Marlène betekent vrijwilligerswerk vooral: aanwezig zijn in een intense levensfase. Zij bezoekt mensen thuis en bouwt vaak in korte tijd een bijzondere band op met haar maatje. Juist omdat zij geen familie is, ontstaan er andere gesprekken. Open, eerlijk en zonder terughoudendheid.
“Mensen hebben vaak nog veel te verwerken,” vertelt ze. “Er komen herinneringen en emoties naar boven die nooit eerder echt een plek hebben gekregen.”
Lees het volledige Krantenartikel de Limburger vrijwilligers de Brug
In die gesprekken is ruimte voor alles: verdriet, opluchting, angst en soms zelfs humor. Juist die combinatie maakt het contact waardevol. Voor de mensen die ze bezoekt, maar ook voor Marlène zelf. Het geeft betekenis en verdieping.
Kleine gebaren, grote impact
In het hospice in Geleen ziet Judith dagelijks hoe belangrijk aandacht is. Al meer dan tien jaar ondersteunt zij bewoners én hun naasten. Soms door te luisteren naar verhalen van vroeger, soms door simpelweg naast iemand te zitten.
Ze benadrukt dat het vaak de kleine dingen zijn die het verschil maken: een kop koffie, een hand op iemands schouder of even samen stil zijn. “De dood hoort bij het leven,” zegt ze. “Maar dat betekent niet dat het makkelijk is. Juist dan hebben mensen behoefte aan nabijheid.”
Ook voor families is die steun van grote waarde. Vrijwilligers bieden rust en ontlasting op momenten die emotioneel zwaar zijn.
Warmte en waardigheid
Silvia zorgt er als vrijwilliger voor dat mensen zich zo comfortabel mogelijk voelen in het hospice. Met aandacht voor detail – een fijne maaltijd, een massage of een warm bad – probeert zij een huiselijke sfeer te creëren.
Tegelijkertijd is ze zich bewust van de impact van dit werk. “Je moet empathisch zijn, maar ook je eigen grenzen bewaken,” vertelt ze. “En ik probeer het sterven geen gewoonte te laten worden. Iedereen blijft bijzonder.”
Dat respect komt ook terug in de rituelen rondom het afscheid, waarbij vrijwilligers samen met familie stilstaan bij het moment van overlijden. Kleine, betekenisvolle gebaren die bijdragen aan een waardig afscheid.
Anders kijken naar de dood
Wat deze vrijwilligers verbindt, is hun kijk op sterven. Niet als iets om weg te stoppen, maar als een onderdeel van het leven waarover gesproken mag worden. Open en menselijk.
Door hun inzet helpen zij om dat gesprek mogelijk te maken. Ze brengen rust, bieden ondersteuning en maken ruimte voor wat er nog gezegd, gevoeld of gedeeld moet worden.
Vrijwilligers maken het verschil
De vraag naar dit soort vrijwilligerswerk is groot. Steeds meer mensen willen op een betekenisvolle manier iets betekenen voor een ander. Tegelijkertijd blijft er behoefte aan nieuwe vrijwilligers – en met name mannen zijn nog ondervertegenwoordigd.
Bij Vitaalin046 geloven we in de kracht van aandacht en verbinding. Deze verhalen laten zien hoe waardevol het is om er te zijn voor een ander, juist op de momenten die ertoe doen.
Wil je meer weten over dit vrijwilligerswerk of zelf iets betekenen? Neem dan contact op met onze collega's van Knooppunt Informele Zorg via contact@knooppuntinformelezorg.nl of bel 046 750 84 10